خبر یک:
چند تشکل دانشجویی در بیانیهای کمسابقه و صریح، با انتقاد شدید از ساختار حاکم، خواستار «برچیده شدن کامل نظام جمهوری اسلامی» شدند؛ بیانیهای که بازتاب گستردهای در فضای مجازی و میان فعالان سیاسی داشته است.
در روزهای اخیر، انتشار بیانیهای از سوی چند تشکل دانشجویی مستقل، موجی از واکنشها را در فضای سیاسی و رسانهای کشور برانگیخته است. این بیانیه با لحنی تند و بیسابقه، موجودیت ساختار حاکم را به چالش کشیده و بهصراحت اعلام کرده است که «حکومت جمهوری اسلامی باید درهم شکسته شود».
امضاکنندگان این بیانیه که خود را نماینده بخشی از بدنه معترض دانشگاهها معرفی کردهاند، با اشاره به آنچه «سرکوب سیستماتیک، بحرانهای اقتصادی، فساد گسترده، و انسداد کامل فضای سیاسی و مدنی» خواندهاند، تأکید کردهاند که اصلاحات در چارچوب ساختار فعلی را «ناممکن» میدانند.
در بخشی از این بیانیه آمده است:
«دههها تجربه نشان داده که این ساختار نهتنها اصلاحپذیر نیست، بلکه بقای خود را در سرکوب، خشونت، تبعیض و حذف سیستماتیک مخالفان میبیند. از نظر ما، تنها راه رهایی جامعه، عبور کامل از این نظام و برچیدن تمام ارکان آن است.»
دانشگاه؛ کانون اعتراضات جدید؟
دانشگاهها در سالهای اخیر، بهویژه پس از موجهای اعتراضی سراسری، بار دیگر به یکی از اصلیترین کانونهای نارضایتی اجتماعی و سیاسی تبدیل شدهاند. صدور چنین بیانیهای از سوی تشکلهای دانشجویی، نشاندهنده رادیکالتر شدن گفتمان بخشی از فعالان دانشگاهی و فاصله گرفتن آنان از مطالبات صرفاً صنفی است.
بسیاری از تحلیلگران معتقدند استفاده مستقیم از ادبیات «براندازی» در بیانیههای دانشجویی، نشاندهنده تغییر جدی در سطح مطالبات و نوع مواجهه با حاکمیت است؛ تغییری که میتواند پیامدهای امنیتی و سیاسی گستردهای بههمراه داشته باشد.
واکنشها به بیانیه
انتشار این بیانیه با واکنشهای گستردهای در شبکههای اجتماعی همراه شده است. برخی کاربران آن را «شجاعانه و صریح» توصیف کردهاند و برخی دیگر نسبت به پیامدهای احتمالی آن برای امضاکنندگان هشدار دادهاند.
در مقابل، رسانههای نزدیک به حاکمیت، این بیانیه را «اقدامی ساختارشکنانه» و «تلاش برای ایجاد بیثباتی» دانستهاند و خواستار برخورد با عاملان آن شدهاند.
آینده جنبش دانشجویی چه خواهد شد؟
صدور چنین مواضع صریح و تندی، این پرسش را پررنگتر از همیشه مطرح میکند که جنبش دانشجویی ایران به چه سمتی در حال حرکت است؟ آیا دانشگاهها بار دیگر به موتور اصلی تحولات سیاسی تبدیل خواهند شد یا فشارهای امنیتی مانع از تداوم این روند خواهد شد؟
آنچه مسلم است، فضای سیاسی کشور وارد مرحلهای جدید از تقابل گفتمانی شده و بیانیه اخیر تشکلهای دانشجویی را میتوان نشانهای روشن از این تغییر فضا دانست.
