خبر یک:
گلوله ساچمهای و شلیک گاز اشک آور به مردم در بازار تهران
بازار تهران، نماد تاریخی معیشت و حیات اقتصادی مردم، به صحنهی یکی از عریانترین اشکال خشونت دولتی بدل شد. شلیک گاز اشکآور و گلولههای ساچمهای به مردمی که برای زنده ماندن و اعتراض به فقر، فساد و بیعدالتی به خیابان آمده بودند، نشان داد که جمهوری اسلامی نه توان شنیدن دارد و نه ارادهی اصلاح. آنچه رخ داد، نه «برقراری نظم»، بلکه اعلان جنگ به شهروندان بود.
جمهوری اسلامی، حکومتی که از مردم میترسد
حکومتی که پایگاه اجتماعی داشته باشد، از تجمع چند شهروند هراسی ندارد. اما جمهوری اسلامی سالهاست با هر فریاد اعتراضی، دست به اسلحه میبرد. گاز اشکآور برای خاموشکردن صدا و ساچمه برای کورکردن چشم حقیقت؛ این منطق حکمرانیای است که مشروعیت خود را از دست داده و تنها با زور نفس میکشد.
معترضان مجرم نیستند، فاسدان در رأس قدرتاند
بازاری، کارگر، کاسب و شهروند عادی که زیر فشار تورم افسارگسیخته، مالیاتهای ناعادلانه و رانتخواری سیستماتیک له شدهاند، مجرم نیستند. مجرم، ساختاری است که ثروت کشور را در اختیار اقلیتی فاسد قرار داده و اکثریت مردم را به فقر و ناامنی کشانده است. شلیک به معترضان، تلاشی مذبوحانه برای پنهانکردن این حقیقت است.
خشونت سازمانیافته و مسئولیت تاریخی
شلیک گلوله ساچمهای به مردم بیدفاع، جنایتی است که نه فراموش میشود و نه بخشیده. هر چشمی که آسیب دید، هر بدنی که زخمی شد و هر خانوادهای که داغدار گشت، سندی علیه حاکمیتی است که مسئولیت مستقیم این خشونت را بر عهده دارد. فرماندهان، آمران و تصمیمگیران این سرکوب، در برابر تاریخ و وجدان عمومی پاسخگو خواهند بود.
بازار تهران، زنگ خطر فروپاشی اجتماعی
وقتی بازار تهران ـ که همواره یکی از ستونهای ثبات اجتماعی بوده ـ به خیابان میآید، یعنی بحران به مرحلهی انفجار رسیده است. نادیدهگرفتن این پیام و پاسخدادن با باتوم و گلوله، تنها سرعت فروپاشی را افزایش میدهد. حکومتی که حتی صدای بازار را با خشونت خاموش میکند، دیگر هیچ پایگاهی برای تکیه ندارد.
مردم ایران سزاوار زندگیاند، نه سرکوب
مردم ایران خواهان جنگ و آشوب نیستند؛ آنان خواهان زندگی شرافتمندانهاند. آزادی، نان، امنیت و کرامت انسانی خواستههایی بدیهیاند، نه تهدید امنیتی. تهدید واقعی، حکومتی است که بقای خود را در سرکوب مستمر میبیند و کشور را به گروگان گرفته است.
سرکوب پایان ندارد، اما ماندگار هم نیست
گاز اشکآور شاید هوا را آلوده کند و ساچمه شاید بدنها را زخمی کند، اما نمیتواند حقیقت را از بین ببرد. اعتراض خاموش نخواهد شد، زیرا ریشه در بیعدالتی دارد. جمهوری اسلامی میتواند شلیک کند، اما نمیتواند آینده را متوقف سازد. آینده از آنِ مردمی است که ایستادهاند و دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند.
