ایران در آتش اعتراض؛ سرکوب عریان هم مانع ورود خیزش مردمی به ششمین روز نشد / شعار ها

خبر یک:

ششمین شب خشم؛ «مرگ بر دیکتاتور» خیابان‌های ایران را رها نکرد

با وجود سرکوب عریان، تهدیدهای بی‌وقفه مقامات و استقرار کامل نیروهای امنیتی، اعتراضات مردمی در ایران برای ششمین روز و شب پیاپی ادامه یافت. خیابان‌ها و محله‌ها بار دیگر به میدان فریاد نسلی تبدیل شد که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد و با صدای بلند اعلام می‌کند:
«این آخرین پیامه، هدف کل نظامه»

از پایتخت تا حاشیه‌ها؛ ایران یک صدا شد

*گزارش‌های میدانی و ویدئوهای شهروندان نشان می‌دهد اعتراضات به‌صورت پیوسته و پراکنده در شهرهای مختلف جریان دارد. از جمله:

• تهران – «مرگ بر دیکتاتور»
• کرج – «می‌کشم، می‌کشم، آن‌که برادرم کشت»
• مشهد – «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم»
• اصفهان – «زندانی سیاسی آزاد باید گردد»
• شیراز – «آزادی، آزادی، آزادی»
• تبریز – «آذربایجان بیدار است، پشتیبان ستمدیده‌هاست»
• سنندج – «ژن، ژیان، ئازادی»
• سقز و مریوان – «شهید نمی‌میرد»
• کرمانشاه – «نان، کار، آزادی»
• اهواز – «نه شاه، نه رهبر»
• رشت – «دشمن ما همین‌جاست»
• زاهدان – «بلوچستان تنها نیست»
• ارومیه، قزوین، همدان، یاسوج – شعاردهی شبانه و تجمع‌های محله‌ای

در بسیاری از مناطق، شعارها از پشت‌بام‌ها و کوچه‌ها طنین انداخته؛ نشانه‌ای از آن‌که سرکوب خیابان، صدای اعتراض را خاموش نکرده است.

حکومتِ باتوم و زندان؛ پاسخ تکراری به مطالبات مردم

همزمان با تداوم اعتراضات، حکومت با بازداشت‌های گسترده، ضرب‌وشتم معترضان، شلیک گاز اشک‌آور و تهدیدهای علنی تلاش کرده فضای رعب ایجاد کند. مقامات امنیتی بار دیگر زبان تهدید را جایگزین پاسخ‌گویی کرده‌اند؛ گویی فراموش کرده‌اند که این سیاست سال‌هاست شکست خورده است.

فعالان حقوق بشر از بازداشت شمار زیادی از شهروندان، از جمله جوانان و دانش‌آموزان خبر می‌دهند؛ بازداشت‌هایی که اغلب بدون حکم قضایی و با انتقال به مکان‌های نامعلوم انجام شده است. خانواده‌ها بی‌خبر مانده‌اند و حکومت، طبق معمول، سکوت کرده است.

خیابان عقب ننشست؛ اعتراض شکل عوض کرد

در برابر ماشین سرکوب، معترضان تاکتیک‌های خود را تغییر داده‌اند:
تجمع‌های کوتاه، بستن مقطعی خیابان‌ها، شعاردهی شبانه و اعتراضات محله‌محور. این تغییر شکل، نه نشانه ضعف، بلکه نشانه بلوغ و پایداری یک جنبش اجتماعی است.

در شب ششم، شعار واحدی در شهرهای مختلف شنیده می‌شد:
«زن، زندگی، آزادی»
شعاری که حالا فراتر از یک مطالبه، به اعلام موجودیت یک جامعه معترض تبدیل شده است.

بن‌بست کامل حاکمیت

ادامه اعتراضات برای ششمین روز و شب، تصویر روشنی از بحران مشروعیت و ناتوانی حاکمیت در مدیریت جامعه ارائه می‌دهد. حکومتی که تنها ابزارش سرکوب است، در برابر مردمی ایستاده که می‌گویند:
«ما دیگه رأی نمی‌دیم»
و
«سرکوب، کشتار، دیگه اثر ندارد»

واقعیت روشن است:
اعتراض خاموش نشده، خشم فروکش نکرده و خیابان هنوز زنده است.

*از تهران تا زاهدان؛ شعله‌های اعتراض خاموش نشد

بر اساس گزارش‌های میدانی و ویدئوهای منتشرشده، اعتراضات نه‌تنها فروکش نکرده، بلکه به شکل پراکنده اما مداوم در شهرهای مختلف ادامه دارد. شهرهایی که در روزها و شب‌های اخیر شاهد اعتراض، تجمع یا شعاردهی بوده‌اند عبارت‌اند از:

یاسوج

تهران (مرکز، غرب و جنوب شهر)

کرج

مشهد

اصفهان

شیراز

تبریز

سنندج

سقز

مریوان

کرمانشاه

اهواز

رشت

زاهدان

ارومیه

قزوین

همدان