شنبه, ۳۰ شهریور , ۱۳۹۸
آخرین اخبار : 

نامه مسیح علی‌نژاد به صادق زیبا کلام ـ (سحر خدایاری در آتشِ بی‌غیرتی و بی‌تفاوتی سوخت و مُرد)

آقای زیباکلام! پیشنهاد دادی یک دقیقه سکوت در اولین بازی بعد از مرگ دختر آبی⁩ .

یعنی اگر جان و جهان یک زن برای حق‌خواهی بسوزد، مردان غیور روشنفکر ایرانی چون شما منت بر سر زنان میگذارند که یک دقیقه هوار نکشند؟ امثال شماها باید زن و مرد را فرا بخوانید که شانه به شانه بروند همان استادیوم و تمام قد بایستند برای همبستگی با سحرِ سوخته و اتفاقا علیه ظلمی که جان گرفت سکوت نکنند.

masih_091119.jpg

یک نظر خارج از نوشته: صادق زبباکلام، مزدور و جنایتکار در خدمت رژیم فاسدین و چماقداران و زن ستیزان و جنایتکاران اسلامی است. یک آدم با تفکرات عقب مانده اسلامی که با دروغگوئی و زیا کاری و ماله کشی کمک میکنند که رژیم ضد مردمی و فاشیست های اسلامی و آخوند ها و پاسداران و بسیجی ها و دیگر جنایتکاران همچنان، به عمر ننگینشان ادامه دهند. و البته تمام منافع خود و خانواده اش نیز از بقایای همین نظام اسلامی و جمهوری اسلامیست. در یک ایران آزاد و با قوانین برابری زنان و مردان و سکولاریسم دیگر هیچ جای برای تفکرات سیاسی اسلامی آخوند ها و امثال زیباکلام ها وجود ندارد. در حکومت اسلام سیاسیست که امثال زیباکلام ها احساس وجود میکنند.

سحر_خدایاری در آتشِ بی‌غیرتی و بی‌تفاوتی برخی از روشنفکران مثل شما و تنها ماندن و تحقیر مطالبات زنان ایرانی در تمام این‌سال‌های «بد و بدتر» سوخت و مُرد.

وقتی به شما برای مصاحبه زنگ زدم گفتم چرا در مورد حجاب اجباری سکوت کردید، گفتید اولویت نیست و ندانستید که اولویت ما هم یک تکه پارچه یا رفتن به استادیوم نیست بلکه آپارتاید جنسیتی علیه زنان است و تحقیر چهل ساله‌. در همان مصاحبه گفتید من به دختر خودم هم گفتم اگر گشت ارشاد به خاطر حجاب بازداشتت کند من دنبال تو نمی‌آیم، همان زمان گفتم مشکل همینجاست که مردانی چون شما کاش یاد می‌گرفتند با گل به استقبال دختران‌شان می‌رفتند. مردان روشنفکر وقتی چنین زنان را تنها می‌گذارند، جامعه را مرگ ما هم تلنگر نمی‌زند و دنباله‌ روی شما می‌شوند و با یک دقیقه سکوت بوی گوشت سوخته در استادیوم را حس نمیکنند.

نه رو سری نه تو سری ـ حجاب اختیاری ـ برابری کامل و قانونی زنان و مردان ایرانی.

ما انسانیم آقای زیباکلام! اما برای شما روشنفکران فقط یک «برگه‌ی رای» هستیم که هر سال ما را دعوت می‌کنید میان بد و بدتر، رای بدهیم به برده داران خودمان.

آن صندلی استادیوم‌های صد هزار پسری که مردان را دعوت می‌کنی بروند و سفت به آن بچسبند و فقط یک دقیقه سکوت کنند سهم سحر است که سوخت سهم زینب است که سینه هایش را محکم بست تا شناسایی نشود، سهم زهرا است که به خاطرش در قرچک تحقیر شد، سهم ماست که از سوختن و مردن سحر مچاله شدیم.

شما روی صندلی‌های استادیوم زن و مرد با هم نشستید و برای روحانی و خاتمی شعار انتخاباتی دادید، به محض پیروزی‌تان، صندلی ها دوباره مردانه شد تا ما را تکه پاره کنید از این حجم بی‌تفاوتی و بی‌مسؤلیتی.

ما در آتشِ تحقیر شدن های ۴۰‌ساله‌ی شما، در آتشِ استفاده‌ی ابزاری از زن سوختیم، هر روز.

‏یک دقیقه سکوتِ شما یعنی آبی بر آتش خشم و بغض یک ملت رنج دیده ریختن.

اسلام، آخوند ها، جمهوری اسلامی، دشمنان قسم خورده آزادی و عدالت و برابری و حقوق انسانی زنان. آخوند خوب، آخوند مُرده است. آزادی، و قانون برابری جنسی زنان و مردان و سکولاریسم برای ایران. دشمن ما همینجاست، دروغ میگن اسرائیل و آمریکاست.

‏فراخوان یک دقیقه سکوت به جای دعوت برای یک دقیقه فریادِ شانه به شانه‌ی مردان و زنان، خیانت است به سحر، به ما زنان که هر وقت فریاد زدیم، گفتید هیسسسس الان وقتش نیست.

مرگ بر رژیم اسلامی چماقداران و جنایتکاران و تروریست ها و جنگ طلبان ـ خواهان ایرانی آزاد، با قوانین برابری قانونی زنان و مردان و سکولاریسم.