جمعه, ۴ اسفند , ۱۳۹۶
آخرین اخبار : 

«برف» جای «نفت» سر سفره مردم مناطق زلزله‌زده کرمانشاه

«برف» جای «نفت» سر سفره مردم کرمانشاه

باوجود همه ادعاها سرما و کمبود امکانات در مناطق زلزله‌زده بیداد می‌کند؛ زلزله‌زدگان کرمانشاه در زمستان سرد استخوان سوز و برفی تنها سرپناهشان چادرهایی است که نه دری دارند و نه پیکری که زنان و کودکان را در مقابل باد، باران و برف محافظت کنند.

به گزارش «آمد نیوز»، «حشمت‌الله فلاحت‌پیشه» نماینده مردم اسلام‌آباد غرب و دلاهو می‌گوید: «۶۰ درصد زلزله‌زدگان کرمانشاه هنوز در چادر زندگی می‌کنند! جمهوری اسلامی ایران مسئول مستقیم کمک‌رسانی به مردم مصیبت‌دیده غرب کشور است.»

«٣۵» تا «۴٠» درصد زلزله‌زدگان غرب ایران هنوز کانکس ندارند

«فرهاد تجری» نماینده گیلان غرب، سرپل ذهاب و قصر شیرین در مجلس می‌گوید: «حداقل ٣۵ تا ۴٠ درصد زلزله‌زدگان غرب ایران هنوز کانکس ندارند و در سرمای زیر صفر در چادر زندگی می‌کنند.»

«تجری» به “روزنامه شرق” گفته است: «دسته‌بندی بنیاد مسکن برای اختصاص کانکس‌ها غلط بوده و وزارت نفت هم برای مشکل کمبود سوخت کار خاصی نکرده.»

همزمان، «احمد صفری» نماینده کرمانشاه هم در تذکر شفاهی از دولت انتقاد کرد و گفت: «نمی‌توان مشکلات را فقط با “وعده وعید” رفع کرد.»

رئیس‌جمهوری اسلامی و شمار دیگری از مسئولان جمهوری اسلامی پس از وقوع زمین‌لرزه «۲۱ آبان ماه در کرمانشاه» قول داده بودند که “اهالی مناطق زلزله‌زده این استان را تا پیش از شروع زمستان در واحدهای مسکونی دیگر یا حداقل در کانکس‌ها اسکان دهند”؛ وعده‌هایی که ۷۵ روز پس از وقوع زلزله اجرایی نشده‌اند.

بر اساس اظهارات «فرهاد تجری» نماینده مردم قصر شیرین در مجلس، بیش از «۵۰۰۰ واحد مسکونی» در این شهر براثر زلزله آسیب‌دیده‌اند.

حال‌آنکه تنها «۷۰۰ کانکس» بنا به ادعای مسئولان جمهوری اسلامی در این منطقه نصب‌شده‌اند، افزون بر آن، کماکان هزاران خانواده زلزله‌زده در چادرهای نامناسب زندگی می‌کنند. همین شرایط نامطلوب باعث شده است که تعدادی از زلزله‌زدگان در اثر سرمازدگی جان خود را از دست بدهند.

مردم زلزله‌زده در کمپ چادرهای اسکان اضطراری شرایط شب‌های سخت زمستان را در حالی سپری می‌کنند که ایستگاه‌های هواشناسی وضع هوا را تا  «°۷-» نیز اعلام کرده‌اند.

برخی شب‌ها دمای هوا در مناطق زلزله‌زده به «۷ -» درجه سانتی‌گراد نیز می‌رسد، که در این دما آب به‌طور کامل منجمد می‌شود.

آنها که از زمین‌لرزه «۷ ریشتری» جان سالم به دربرده‌اند، از سرماخوردگی ساده یا آنفولانزا و عفونت می‌میرند

خبر مرگ چند کودک براثر سرما یا کاستی‌های بهداشتی، درمانی را خانواده‌های آنها با ذکر اسامی و جزییات اعلام کرده‌اند، اما مسئولان فرمانداری و استانداری کرمانشاه این اخبار را تکذیب می‌کنند.

اولین کودکی که مرگش در رسانه‌ها درج شد، «سارینا» نام داشت. دختربچه‌ای دو ساله از روستای «ناوه‌فر» که به گفته پدرش پس از تب و تشنج شدید در «۲۸ دی» جان داد.

یک نوزاد چهارماهه نیز در هفتم بهمن جان‌باخته است

«عبدالله صیفوری» پدر محمد می‌گوید: «پس از زلزله کرمانشاه خانه ما کاملاً تخریب شد و در چادر زندگی می‌کردیم که محمد به دلیل سرمای شدید شب‌ها، سرما خورد، بیماری محمد ۱۵ دی تشدید شد و پزشکان پسرم را در بخش آی‌سی‌یو در بیمارستان محمد کرمانشاهی بستری کردند و درنهایت پسرم در ۲۳دی جانش را از دست داد.»

بنویس بچه‌ام یخ زد

«ماتیار شماعی»، پسربچه‌ای یک سال و نیمه بوده که سوم دی، پس از یک ماه سرماخوردگی جان می‌دهد.

«شهلا احمدی» مادر «ماتیار شماعی» در مورد آسیب‌های زندگی در چادر و سرما می‌گوید: «بعد از زلزله سرپل، خواهرم پایش شکست و پدرم سکته کرد و به کرمانشاه منتقل شدند، اما ما در چادر ماندیم؛ چادری که اسکان موقت بود؛ یعنی به ما گفته بودند موقتی، اما تا یک هفته پیش هنوز در چادر بودیم. بچه‌ام همان روزهای اول سرما خورد… در این مدت هرچه می‌رفتم و التماس می‌کردم به ما کانکس بدهید، ‌می‌گفتند اسمت و درخواستت را بنویس تا نوبتت شود.»

«مادر ماتیار» ادامه داده است: «بالاخره با کمک یک نهاد خیریه توانسته‌اند هفت نفری با خانواده پدری در یک کانکس زندگی کنند، این که می‌گویند بچه‌‌هایمان بر اثر سرما نمردند داغ‌مان را چند برابر می‌کند، بنویس بچه‌ سرما خورده بود، بنویس توی چادر بچه‌ام یخ زد.»

فاجعه عمیق‌تر از آن است که می‌بینید

«فیض‌الله پیری» روزنامه‌نگار اهل قصر شیرین گفته است: «دیشب تلخ‌ترین شب بود وقتی داشتم کمپ احمدآباد سرپل ذهاب را ترک می‌کردم، مادری سر راهمان را گرفت و گفت: «این کودک را ببرید برای خودتان، امشب از سرما می‌میرد.»

آقای «پیری» اضافه کرده است: «دیشب یکی از شهروندان سرپل ذهاب- که چند عضو خانواده‌اش جان باخته‌اند- فرزندش را هم در سرما از دست داد. فاجعه عمیق‌تر از آن است که می‌بینید.»

دیدار فعالین حقوق کودک با خانواده‌های آسیب دیده

«بهنام ابراهیم‌زاده» وبلاگ نویس و فعال کارگری و کودک، “عضو جمعیت دفاع از کودکان کار و خیابان و کمیته پیگیری” در وبلاگ خود نوشته است:

«در ادامه حضورمان و کار امداد و کمک رسانی در کرمانشاه خصوصاً سرپل ذهاب به دیدار تعدادی از خانواده‌هایی رفتیم که یا عزیزانشان را ازدست‌داده بودند یا عزیزی به‌شدت دچار آسیب جدی شده بود. خانواده مرادی و چند خانواده دیگر تنها فرزندشان را ازدست‌داده بودند.

خانواده مرادی در منطقه فولادی داخل کانکسی که بدون هیچ امکاناتی بود ساکن  بودند. با خانواده آقای عزیز قنبری و خانم فرشته نظری و خانواده آقای فاروق حجازی و چند خانواده دیگر هم در منطقه مسکن مهر دیدار داشتیم. خانواده آقای قنبری و نظری و حجازی به گرمی از ما استقبال کردند ما به صرف چای لحظاتی مهمان خانه‌های سردشان اما قلب مهربانشان بودیم.

من گفتگوی کوتاهی با آقای عزیز قنبری انجام دادم. از مشکلات پیشرو از نبود حمایت مسئولان از اینکه تا این لحظه دریغ از همدردی و کمکی از جانب مسئولان که نشده برایم گفت.

آقای قنبری قبلاً به‌کار و حرفه آرایشگری مشغول بوده اما الآن دیگر کاملاً زمین‌گیر شده است. این را هم بگویم که فاروق حجازی عزیز باوجود تلی از مشکلات همیشه در کنارمان بوده و هست همچنین در پخش نیازسنجی‌های هرروزه.

 من در این چند لحظه  با بودن در کنار این خانواده‌ها اشک مادران و پدرانی را دیدم که نگویید و نپرسید. خانوارهایی که تنها فرزند عزیزشان را از دست دادند داغ عزیزان و فرزند ازیک‌طرف و نگرانی‌ها و مشکلات دیگر هم از طرف دیگر.»

 اما این دردها و مشقت‌ها تمامی ندارد و یکی دو تا هم  نیست. در کنار پای سوخته و تاول‌زده آقای قنبری خانم نظری پدرش به مریضی  حاد صعب‌العلاج دچار شده است اما دریغ از کمک و پوشش و حمایتی! حتی داروهای پدرش را باید آزاد تهیه کند. ما آنها را با بغض و نگرانی و ناراحتی ترک کردیم.

 اما نگران آقای قنبری عزیز و پدر گرامی خانم نظری و خانواده خانم صبوری و آقای فاروق حجازی  و ده‌ها خانواده دیگر هستیم که به کمک‌های فوری نیاز دارند نگران کودکانی هستیم که به رسیدگی فوری نیاز دارند! نگران کودکان و نوزادانی هستیم که به سرنوشت ساریناها و ماتیارها و و و دچار شوند. باید موج دوم حمایت و کمک‌ها را روانه کرمانشاه کرد! باید پزشکان، روانشناسان و هر انسان‌دوستی که در توانش است کمک کند و راهی کرمانشاه خصوصاً سرپل ذهاب بشود. این مردم شایسته یک زندگی انسانی هستند چرا نباید دولت حمایت کند؟  تا کی باید با این وضع کنار بیایند؟ تا کی شاهد مرگ عزیزان و جگرگوشه‌هایشان باشند؟ تاکی نگران حداقلی‌ها باشند.»

این فعال خکارگری و کودک می‌گوید: «مردم باید مطالبه گر باشند و طومار جمع کنند و جلو فرمانداری و دیگر نهادهای حکومتی از مسئولان بخواهند دیگر بس است! باید خواستار کانکس فوری ودیگر امکانات باشند همین الان  ..چند کودک دیگر باید قربانی شوند تا مسئولین به خود آیند. دیگر اجازه نمیدهیم این وضع ادامه یابد.»

او ادامه می‌دهد: «باید در حسینه ها و مساجد ساکن شویم و فشار بیاوریم تا به نیازهای ما پاسخ داده شود و اعلام کنیم که این اماکن را ترک نخواهیم کرد تا مسکن در اختیارمان گذاشته شود. تا وسایل گرمایشی در اختیارمان قرار گیرد. تا خوراک و پوشاک و وسایل مورد نیازمان تأمین شود. ما کار می‌خواهیم تا زندگی‌مان را تأمین کنیم. ما مردم زلزله‌زده به خاطر محرومیت از هر چیز و نبودن تجهیزات لازم در برابر زلزله و مصائبی از این دست تمام زندگی‌مان را از دست داده‌ایم و حالا دولت در قبال زندگی ما مسئول است. مسکن، خوراک، پوشاک، مدرسه برای کودک، بهداشت و درمان و داشتن کار برای تأمین معاش حق مسلم ماست. ما تا رسیدن به حقوقمان به اعتراضمان ادامه می‌دهیم.»

«بهنام ابراهیم‌زاده» تاکید می‌کند: «ما فعالان حقوق بشری، کارگری، کودک و رسانه ای باید از همین الان طوفان توییتری در حمایت از این مردم اسیب دیده براه بیندازیم .»

زلزله‌ای به بزرگی «۷٫۳ ریشتر» در ساعت ۲۱: ۴۰ یکشنبه ۲۱ آبان ۹۶ بخش‌های گسترده‌ای از غرب کشور با مرکزیت «سرپل ذهاب» استان کرمانشاه را لرزاند. در این حادثه هزاران نفر از مردم زخمی، و صدها نفر جان باختند و میزان قابل توجهی از مردم بی‌خانمان شدند.»

همچنین در روزهای پایانی آذرماه نیز چندین زلزله در مناطق مختلف کشور از جنوب تا شمال و غرب تا شرق روی‌داده است که در این میان می‌توان به زلزله «۷٫۳ ریشتری کرمانشاه»، زلزله «۵.۲ ریشتری هجدک»، زلزله «۵٫۲ ریشتری کوهبنان کرمان»، زلزله «۶.۱ ریشتری شهرستان راور»، زلزله «۴ ریشتری لنگرود» و زلزله ۴٫۲ ریشتری لنگرود» اشاره کرد.