جمعه, ۴ اسفند , ۱۳۹۶
آخرین اخبار : 

زندان گوهردشت کرج؛ گزارشی از یک بحران + لیست زندانیان

شکنجه زندانیان سیاسی هرچند موضوع جدیدی در سیستم امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی نیست اما در سال‌های اخیر (که مسئولین و مقامات قصد تطهیر چهره خود و نظام را در برابر مخاطبان بین‌المللی دارند و مدعی هستند که شکنجه در زندان‌های حاکمیت وجود ندارد)، انتشار روزانه اخبار و گزارش‌های موثق از وجود این ابزار بیش از پیش مدعیات   سران جمهوری اسلامی را بی اعتبار  و مشروعیت  آنها را زیر سوال برده است چرا که این کار در ساختار امیتی و قضایی نهادینه شده و به مراتب بیش از پیش در اکثر قریب به اتفاق زندان‌های ایران انجام می‌گیرد.

به گزارش «آمدنیوز»، برای گزاره خبر بالا مصادیق بسیاری وجود دارد. یکی از این مصادیق  شرایط حاکم بر زندانیان سیاسی  محبوس در زندان گوهردشت است.

از «۳۰ زندانی» در شرایطی در «سالن ۱۰- بند ۴» زندان گوهردشت تحمل حبس می‌کنند که از هرگونه امکانات اولیه‌ی زندگی محروم مانده و در فصل سرما، حداقل امکانات گرمایشی نیز از آن‌ها دریغ شده است.

«سالن ۱۰» در طبقه سوم ساختمان قرارگرفته که توسط «۴ دربِ» مجهز به قفل از مأموران جداشده‌اند و هیچ راه خروج اضطراری غیر از راه‌پله‌ای که ابتدا وانت‌های آن با دری آهنین مسدود شده وجود ندارد و در صورت بروز حادثه‌ای چون آتش‌سوزی، زلزله، … مطلع شدن مأموران و گشودن درها و خروج زندانیان به حدی زمان‌بر است که شرایط نگران‌کننده‌ای را به ذهن متبادر می‌کند.

اسلام سیاسی و جمهوری اسلامی، سیستمی بر اساس سرکوبگری و شکنجه و تهدید و بی حقوقی و چماقداری و زندان و اعدام و جنایت است. مرگ بر جمهوری اسلامی.

بر اساس گزارش‌های دریافتی «وضعیت گرمایشی» در این سالن نیز بسیار وخیم و در مرز «بحران» قرار دارد که تعداد زیادی از افراد به دلیل برودت هوا و عدم تهویه‌ی هوا و مزمن شدن سرماخوردگی دچار «عفونت سینوس و ریه» شده‌اند.

بر اساس همین گزارش کلیه‌ی «۱۶ اتاق» و «یک کوریدور» بند تنها مجهز به یک عدد فن برقی می‌باشند که نهایتاً توان گرم کردن حدود دو متر از شعاع محل نصب را دارد و اتاق‌ها و دیگر فضای راهرو در شرایطی که تعدادی از زندانیان کوریدور خواب می‌باشند به شکل طاقت‌فرسایی سرد گزارش‌شده است.

برخلاف قوانین حقوق بشری امکان استفاده از هواخوری به‌روزی «۳ یا ۴ ساعت» بسته به نظر مأموران زندان تقلیل یافته است.

و این در حالی است که فضای داخل بند نیز فاقد تهویه بوده، پنجره‌ها به هم جوش داده‌شده و ماه‌هاست که هوای تازه‌ای وارد اتاق نشده است.

به دلیل نبود مواد غذایی مناسب تعداد زیادی از زندانیان به بیماری‌های گوارشی مبتلا شده و عدم درمان، سلامتشان را در خطر جدی قرار داده است و همچنین امکان خرید مواد پروتئینی هر «۲ ماه یک‌بار» و لبنیات و میوه (که البته محدود و در اقلام خاصی خلاصه می‌شود) هر «یک یا دو هفته» انجام می‌شود که با مشکل فقدان یخچال در بند امکان استفاده از موقعیت خرید مقدور نبوده و مصرف روزانه‌ی مواد غذایی زندانیان محدود به غذای نامطلوب زندان و یا خوراکی‌های کنسروی می‌شود که برای زندانیانی که با مشکل گوارشی مواجه هستند امکان استفاده از این دو انتخاب نیز مقدور نیست.

خصومت با زندانیان این بند به حدی است که حتی مسئولین فروشگاه زندان نیز در حرکتی اهانت‌آمیز در صورت موجود بودن لوازمی چون پتو و ملافه در فروشگاه از فروش آن به این زندانیان امتناع کرده و مشخصاً اعلام داشتند به دستور رئیس زندان مجاز به فروش چیزی غیر از مواد غذایی به آنان نیست.

رسیدگی‌های پزشکی و درمانی به این «۳۰ زندانی» نیز در مرز بحران قرارگرفته و به زندانیان بیمار مجوز اعزام به بیمارستان داده نمی‌شوند.

گفته‌شده «دادستانی تعمداً از مجوز اعزام (معاینه، آزمایش، فیزیوتراپی، بستری) خودداری می‌کند و در صورت پیگیری مداوم خانواده‌ها و بروز اعتراضاتی در مورد زندانیان با شیوه‌ای هوشمندانه یک یا دو بار زندانی را اعزام به بیمارستان می‌کنند و پیش از درمان فرد، مجدداً اعزام‌ها را لغو و روند درمان متوقف می‌شود و بعد از مدتی اندک مدارک موجود مبنی بر بیماری فرد از پرونده پزشکی زندانی که در بهداری تشکیل‌شده مفقود می‌شود و ادامه‌ی روند درمان چه از جانب بهداری و چه از جانب بهداری به بن‌بست می‌انجامد.»

جمهوری اسلامی و آخوند ها و آیت الله ها، عامل اصلی فقر و بدبختی و عقب ماندگی و ذلت مردم بیچاره ایران.

پزشکان مشغول به‌کار در بهداری زندان گوهردشت نیز پیش از رسالت کاری در خدمت مسئولین بوده و علناً در درمان افراد کوتاهی می‌کنند.

در پرونده‌ی بیشتر این زندانیان اشاره‌ای به تحمل حبس در تبعید نشده اما بدون توضیح مشخصی به زندان کرج تبعیدشده‌اند.

«بند ۴» واقع در «سالن ۱۰» فاقد تلفن بوده و برخی از زندانیان که به دلیل طولانی بودن مسیر مدتی طولانی شرایط ملاقات برایشان فراهم نیست، مدت‌ها از خانواده‌هایشان بی‌خبر می‌مانند که این خود فشاری مضاعف بر آنان است.

بر اساس اطلاع منبعی مطلع بعد از انتقال زندانیان به بند جدید که با ضرب و شتم و اهانت از جانب ماموران انجام گرفت کلیه‌ی اموال و امکانات زندانیان که با هزینه‌ی شخصی خودشان تهیه‌شده بود توسط زندانبانان غارت‌شده و مصادره شده است.

زندانیان قدیمی که طی سالیان دراز حبس موفق به خرید لوازم اولیه‌ی زندگی شده بودند نیز پاسخی در پیگیری لوازم مصادره شده‌ی خود دریافت نکرده‌اند و اموال شخصی‌شان (شامل کتب، البسه، رختخواب، ظروف، تلویزیون، یخچال و…) به خودشان و یا خانواده‌هایشان تحویل داده نشده است.

این منبع مطلع اطلاع داده است که از زمان جابجایی تاکنون که به بیش از «۵ ماه» می‌رسد هیچ‌گونه روزنامه و نشریه‌ای وارد بند نشده و زندانیان این بند حتی از امکاناتی که محبوسان در بازداشتگاه‌ها و انفرادی بعضاً در اختیاردارند (نظیر روزنامه) نیز محروم مانده‌اند.

بند ۴ که در طبقه سوم این ساختمان قرار دارد فاقد بخش فرهنگی و آموزشی بوده و برای کل افراد یک عدد تلویزیون در انتهای راهرو در مکانی که شرایط نشستن مهیا نیست قرار داده‌شده و اجازه‌ی ورود کتاب و CDهای آموزشی داده نمی‌شود.

گفتنی است نام رئیس زندان گوهردشت در لیست افراد تحریم شده قرارگرفته همان‌طور که پیش‌تر سازمان زندان‌ها نیز به این لیست پیوسته بود.

اما آنچه جای نگرانی دارد این است که این ارگان‌ها و افراد همچنان به رویه‌ی غیرانسانی در برخورد با زندانیان ادامه می‌دهند.

کشور ایران، و زندگی اکثریت مردم ایران اسیر و زندانی رژیم فاسدین و شکنجه گران و جنایتکاران اسلامیT و آخوند های مفت خور و عقب مانده و مرتجع شده است. آخوند خوب، آخوند مُرده است.

طبق گزارش‌های رسیده بهداری زندان گوهردشت تحت حمایت رئیس جدید زندان (غلامرضا ضیایی) اقدام به از بین بردن پرونده‌ها و مدارک پزشکی زندانیان نموده و مشکلات جسمی آنان را بی‌اهمیت جلوه می‌دهد.

دادستانی نیز در پاسخ به پیگیری خانواده‌ها اقدامی جهت اعزام آنان به بیمارستان نمی‌کند و نهایتاً در صورت بروز اعتراضاتی مبنی بر عدم اعزام به شکلی هوشمندانه جهت آرام نمودن اعتراضات اقدام به اعزام زندانی به بیمارستان می‌نمایند. اعزامی که به چند دقیقه معاینه ختم شده و درمان خاصی در پی ندارد.

در اعزام‌های صورت گرفته‌ی اخیر نیز آزمایشات تجویزشده‌ی پزشکان بیمارستان یا انجام‌نشده یا اینکه پس از انجام یک یا دو آزمایش از چند نمونه‌ی توصیه‌شده‌ی پزشک زندانی را سریعاً و بدون ادامه‌ی روند درمان به زندان به زندان بازگرداندند. در مواردی که نیاز به بستری فرد بوده نیز با عدم موافقت مسئولین از بستری ممانعت به عمل آمد.

این قبیل برخوردهای خصمانه نشان از کینه‌توزی مقامات و مسئولین نسبت به فعالین سیاسی بوده و بخ وضوح اعلام می‌دارد که قصد دارند با عدم رسیدگی پزشکی به فعالین سیاسی و به تأخیر انداختن درمان آنان و از بین بردن سلامت آنان با کمترین هزینه‌ای آنان را از فعالیت بازدارند.

در تحلیل چنین برخوردهایی نباید ازنظر دور داشت که این سبک شکنجه و نقض حقوق بشر آسیب‌ها و صدمات جبران‌ناپذیر بسیاری را در درازمدت بر پیکره‌ی جامعه‌ی فعال کشور وارد می‌آورد که لازم است این نحوه‌ی شکنجه توسط مراجع حقوق بشری محکوم و با بانیان آن برخورد لازم صورت گیرد.

    • «آرش صادقی» یکی از زندانیان محبوس در سالن «۱۰ بند ۴ زندان گوهردشت کرج» می‌باشد که بیش از یک سال از خاتمه‌ی اعتصاب غذای او می‌گذرد اما همچنان دچار مشکلات سیستم گوارشی و روده ها‌ می‌باشد. با هنگام تبعید وی از زندان اوین به گوهردشت مدارک پزشکی موجود منهدم و پس از تبعید نیز درمانی جهت بهبود و سلامت وی انجام نشد. التهاب روده که از سال گذشته تا کنون التیام نیافت منجر به کولیت روده و دردهای طاقت‌فرسا شده و از بین رفتن پرزهای معده و خونریزی معده که پس از خاتمه‌ی اعتصاب غذا مانع از بلع غذا شده بود به جهت عدم درمان در یکسال گذشته مزمن شده و هضم غذا را غیرممکن ساخته است.
    • «سعید شیرزاد» نیز که در اعتراض به حمله‌ی وحشیانه‌ی گارد زندان به بند سیاسی و انتقال اهانت‌آمیز زندانیان به بندی دیگر، بدون انتقال امکانات و لوازم و مصادره‌ی اموال‌شان و ضرب و شتم آنان در حین انتقال، اقدام به اعتصاب غذا نموده بود و در روزهای اعتصاب مجددا مورد ضرب و شتم ماموران قرار گرفت به شکلی که منجر به شکستگی دندان وی شد و انتقال او به انفرادی و مجددا انتقال او به بند زندانیان خطرناک را در پی داشت، به جهت بروز مشکلات متعدد داخلی باید مورد رسیدگی پزشکی قرار می‌گرفت که با مخالفت دادستانی جهت اعزام مواجه شد. وی پیش‌تر علاوه بر مشکل کلیه از دیسک کمر نیز در عذاب بوده، پس از اقدام به اعتصاب غذا وضعیت سلامت کمرش بحرانی شده و حال با پیگیری خانواده و با گذشت حدود ۲ ماه از موافقت با اعزام جهت فیزیوتراپی همچنان اعزام او کنسل و هیچ مقامی از دادستانی و زندان پاسخگویی چرایی عدم اعزام نیستند.
    • «مجید اسدی» از دیگر زندانیان سیاسی این بند نیز با مشکل حاد کبد مواجه است که عدم درمان می‌تواند نه تنها تهدیدکننده‌ی سلامت وی باشد، بلکه تهدیدکننده‌ی حیات او نیز می‌باشد.آسیب وارده به کبد او نیاز به درمان فوری داشته که به علت کوتاهی دادستانی همچنان نیمه کاره مانده‌است. با اینکه پزشکان متخصص بستری و درمان سریع او را توصیه کرده‌اند اما همچنان با وجود پیگیری بی‌وقفه‌ی خانواده و اعتراضات جمعی به عدم درمان او به چند اعزام در حد معاینه و انجام آزمایشاتی بسنده کرده و مجددا روند درمان متوقف مانده و بهبودی حاصل نشده‌است. به دلیل نبود وسائل گرم‌کننده در بند و کمبود لباس گرم، ملافه و پتو بسیاری از افراد دچار عفونت سینوس و ریه شده‌اند. ماندگار شدن عفونت و عدم درمان به موقع و نبود تهویه‌ی هوای سالن و اتاق ها بر مشکلات پیشین افزوده‌است.

لیست زندانیان که در بند ۴ تحت غیرانسانی‌ترین فشارها قرار دارند تا به امروز (سه شنبه، ۱۰ بهمن ۹۶)به شرح زیر است:

۱-حمزه سواری

اتهام: «محاربه/اقدام علیه امنیت»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۶

حکم: حبس ابد

تاریخ آزادی: ابد

۲-محمد‌علی منصوری

اتهام: «محاربه از طریق هواداری سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۶

حکم: ۱۸ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۰۴

۳-ابولقاسم فولادوند

اتهام: «محاربه از طریق هواداری سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲

حکم: ۱۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۰۷

۴-حسن صادقی

اتهام: «محاربه از طریق هواداری سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۴

حکم: ۱۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۰۹

۵-سعید ماسوری

اتهام: «محاربه از طریق هواداری سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۷۹

حکم: حبس ابد

تاریخ آزادی: ابد

۶-جعفر اقدامی

اتهام: «محاربه از طریق هواداری سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۷

حکم: ۱۰ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۷-زانیار مرادی

اتهام: «محاربه از طریق عضویت کومله»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۸

حکم: اعدام

تاریخ آزادی:

۸-لقمان مرادی

اتهام: «محاربه از طریق عضویت کومله»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۷

حکم: اعدام

تاریخ آزادی:

۹-هوشنگ رضایی

اتهام: «محاربه از طریق عضویت کومله و قتل»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۳

حکم: اعدام و قصاص

تاریخ آزادی: __

۱۰-اصغر پاداشی

اتهام: «جاسوسی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۷

حکم: ۱۰ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۱۱-جابر عابدینی

اتهام: «جاسوسی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۳

حکم: ۴سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۱۲-ایرج حاتمی

اتهام: «جاسوسی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۹

حکم: ۱۰ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۹

۱۳-ابراهیم فیروزی

اتهام:  « اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۱

حکم: ۶ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۸

۱۴-سعید شیرزاد

اتهام: «اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۳

حکم: ۶سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۹

۱۵-نوید خانجانی

اتهام: «اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی»

تاریخ بازداشت: ۶ سال

حکم: ۱۳۹۱

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۱۶-شهرام پورمنصور

اتهام: «هواپیماربایی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۷۹

حکم: ۲۲ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۰۱

۱۷-فرهنگ پورمنصور

اتهام: «هواپیماربایی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۷۹

حکم: حبس ابد

تاریخ آزادی: ابد

۱۸-افشین بایمانی

اتهام: «محاربه از طریق سازمان مجاهدین»

تاریخ بازداشت: ۱۳۷۹

حکم: حبس ابد

تاریخ آزادی: ابد

۱۹-امید قاضیانی

اتهام: «جاسوسی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲

حکم: ۱۰ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۰۲

۲۰-رضا شهابی

اتهام: «اجتماع و تبانی و فعالیت تبلیغی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۸۹

حکم: ۶ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۲۱-لطیف حسنی

اتهام: «تاسیس گروه»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۱

حکم: ۸ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۹

۲۲-مجید اسدی

اتهام: «اجتماع و تبانی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم: ۵ سال

تاریخ آزادی: حکم بدوی

۲۳-پیام شکیبا

اتهام: «عضویت سازمان مجاهدین و اجتماع و تبانی و تبلیغ»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم:۱۱ سال

تاریخ آزادی: حکم بدوی

۲۴-محمد امیرخیزی

اتهام: «عضویت سازمان مجاهدین و اجتماع و تبانی و تبلیغ»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم: ۱۱ سال

تاریخ آزادی: حکم بدوی

۲۵-وحید صیادی نصیری

اتهام: «توهین به مقدسات و توهین به رهبری و تبلیغ»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۴

حکم: ۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۸

۲۶-رضا اکبری منفرد

اتهام: «اجتماع و تبانی»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۱

حکم: ۵ و نیم سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۲۷-فواد رضازاده

اتهام: «همکاری با القاعده»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۲

حکم: ۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۲۸-حمزه درویش

اتهام: «عضویت داعش»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم: ۱۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۱۰

۲۹-شاهین ذوقی‌تبار

اتهام: «اجتماع و تبانی»

تاریخ بازداشت

حکم: ۵ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۷

۳۰-گل‌محمد جنبشی

اتهام: «طالبان»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم: ۳ سال

تاریخ آزادی: ۱۳۹۸

۳۱-آرش صادقی

اتهام: «اجتماع و تبانی و اهانت به بنیانگذار و فعالیت تبلیغی و نشر اکاذیب و تعلیق»

تاریخ بازداشت: ۱۳۹۵

حکم: ۱۹ سال

تاریخ آزادی: ۱۴۱۴