جمعه, ۲۰ تیر , ۱۳۹۹
آخرین اخبار : 

بیانیه زندانی سیاسی سهیل عربی: نه به صندوق انتخابات رژیم رژیم قاتلین و جنایتکاران

نه و فراتر از آن

صندوق انتخابات رژیم جور و جهل، صندوق انتخابات متقلبان جنایتکار، هرگز عرصه نبرد ما نبوده و نخواهد بود. قطعا واکنش ما به برگزاری انتخابات بعد از جنایت‌های اخیر رژیم در زمین و آسمان، باید فراتر از تحریم باشد.

ما به کسانی که مردم را به دلیل اعتراض به بی‌تدبیری، ظلم و فساد حکومت آخوندی به رگبار گلوله بستند و نخبگان را در هواپیما مورد هدف موشک‌هایشان قرار دادند، اجازه نمی‌دهیم این عمل وقیحانه را انجام دهند. ما جمهوری اسلامی را به رسمیت نمی‌شناسیم و قطعا صندوق‌های انتخابات عواملش را به آتش می‌کشیم.

زندانی سیاسی آنارشیست سهیل عربی به همراه همسر و فرزند.

رای ما کوکتل مولوتف و گلوله‌هایی است که به مکان‌ها و عوامل برگزاری این نمایش کثیف پرتاب و شلیک می‌شود. دوران مدارا و بخشش به پایان رسید.

دوران کنش مسالمت‌آمیز به پایان رسید و ما هر آینه با تمام توان و تلاش نسبت به براندازی این رژیم کثیف و جنایتکار، اقدام خواهیم کرد و هرگز نگران فردای پس از جمهوری اسلامی نیستیم؛ زیرا توان تغییر در ایران را داریم؛ توان ایجاد دگرگونیهای بنیادین و آباد‌کردن سرزمین‌مان را داریم. آلترناتیو همان جوان‌های قیام آبان‌ماه ۹۸ و نخبه‌های در زندان‌مان هستند.

بنابراین از هیچ تلاشی برای سرنگونی این رژیم دریغ نخواهیم کرد و اجازه برگزاری انتخابات را به آنها نخواهیم داد.»

خبر یک: مرگ بر هر ایرانی که بخواهد در انتخابات رژیم قاتلین و جنایتکاران شرکت کند. هر رای در انتخابات، به معنی شریک شدن در قتل و عام و جنایات رژیم فاشیست های سرکوبگر، و داعشی صفتان اسلامی در ایران است. رای آزادیخواهان ایرانی، سرنگونی رژیم اسلامیست.

لازم به ذکر است که این سهیل عربی هنگامی که پس از مدت‌ها در روز ۴ آبان ماه امسال به بیمارستان اعزام شد، در نامه‌ای نوشت:

مجازات: مرگ قطره‌چکانی

مردم با حیرت نگاه می‌کنند و می‌پرسند شخصی را که با لباس زندان، با دستبند و پابند به تخت بسته‌اند و چند سرباز دور او حلقه‌ای تشکیل داده‌اند و با عصبانیت می‌گویند کسی نزدیک نشود، عکس نگیرد و … مرتکب چه جرمی شده است؟ آیا قاتل زنجیره‌ای است؟ آیا دکل غیب کرده یا کوزه‌ای پر از سکه‌های طلا را از مملکت خارج کرده؟

دوست داری فریاد بزنی آی مردم! من هم از شما هستم و دردهای مشترک‌مان را بیان کرده‌ام. من سهیل عربی به جرم بازتاب وقایع، شش سال از بهترین روزهای جوانی‌ام را پشت دیوارهای زندان‌ها محبوس بوده‌ام. دهانم را می‌بندند.»