شنبه, ۲۶ آبان , ۱۳۹۷
آخرین اخبار : 

وزیر نه، آنچه که باید برکنار شود “نظام” است / منصور امان

ایران پرس نیوز، منصور امان

نمایش رسیدگی به بُحران اقتصادی و فلاکت جامعه که شماری از پرده های آن در مجلس مُلاها بازی می شود، با استیضاح وزیر اقتصاد و سپس برکناری وی به اجرای تازه خود پایان داد.

مجلس شورای اسلامی پس از مقداری بازار گرم کنی از سوی نمایندگان مُوافق و مُخالفت، اعلام کرد که از توضیحات آقای مسعود کرباسیان، وزیر اقتصاد و دارایی، پیرامون اتهامات ۱۵ گانه در طرح استیضاح قانع نگردیده و وی را از پُست خود برکنار می کند.

جمهوری اسلامی و آخوند ها، عامل اصلی تمام جنایات، عقب ماندگی کشور، و مشکلات فراوان برای زندگی کردن مردم ستمدیده در ایرانند. «دشمن ما همین جاست، دروغ میگن اسرائیل و آمریکاست».

آقای کرباسیان از جمله به ناتوانی در اداره امور، بی برنامه گی، مدیریت نداشتن، نظارت نکردن و مسوولیت در افزایش قیمتها و تورم متهم شده بود.

برکناری وزیر اقتصاد در مجلس، پس از به میدان آمدن رهبر جمهوری اسلامی برای پُشتیبانی از دولت آقای روحانی صورت می گیرد. وی همراه با افزایش انتقادها از سیاستهای دولت، نه فقط از آن حمایت کرد و پافشُرده که “دولت باید سرکار بماند و با قُدرت وظایف خود را انجام دهد”، بلکه درخواست کنندگان برکناری آقای روحانی را تهدید کرد که “در نقشه دُشمن نقش آفرین هستند”.

آقای خامنه ای و باند او در همان حال که از نگه داشتن فشار بر آقای روحانی و جناح او استقبال می کنند، به شدت مُراقبند که این امر موجب پیشروی جامعه و افزایش مُطالبات آن از یکسو و تقویت مُنتقدان “خودی” همچون فراکسیون آقای احمدی نژاد از سوی دیگر نشود. چنین می نماید که آنها فشار در سطح وزیران دولت را مُتناسب با این نگرانیها ارزیابی می کنند و همزمان، آقای روحانی نیز در ادامه کُرنش به باند حاکم، به این تغییرات برای حفظ سُکان قُوه مُجریه گردن نهاده است.

بیکاری و فقر و نداری و آوارگی کارگران و اکثریت مردم ستمدیده ایران، تا زندگی اشرافی و سرمایه دارانه آخوندهای بیکار و مفتخور و مرتجع و سران و گماشتگان رژیم اسلامی. «دشمن ما همین جاست، دروغ میگن اسرائیل و آمریکاست».

نُکته قابل توجُه در جلسه استیضاح آقای کرباسیان، تلاش طاقت فرسای وزیر و نمایندگان برای پرهیز از افشاگری مُتقابل علیه یکدیگر و پرده برداری از بخشهای دیگری از فساد “غیرسیستمی” در تار و پود “نظام” بود.

یک عُضو هیات رییسه مجلس مُلاها در توضیح این خویشتن داری غیرمعمول، از “اتخاذ تدابیری” برای کشیدن لگام بازیگران خبر داد. آقای علیرضا رحیمی فاش ساخت: “تدابیری برای پرهیز از حواشی و پیشگیری از بداخلاقیها در نظر گرفته شده.”

با این حال، معرکه روز گذشته نشان داد تنگی پوزه بندهای ارسالی به مجلس و دولت، هرگز قادر نیست با اندازه ابعاد و گُستره فساد حُکومتی برابری کند. به همین اعتبار مساله فساد از بحث و جدلهای حُکومتی که برای کسب این یا آن منفعت درمی گیرد، حذف شدنی نیست.

باوجود احتیاط نمایندگان و پرهیز از وارد شدن به جُزییات، اما سرفصلهای مورد اشاره آنها برای خواندن داستان فساد حُکومتی تا انتها کافی است. از جمله تیترهای یاد شده در جلسه استیضاح می توان از قاچاق در گُمرک، واگذاری اموال بانکهای دولتی به ارزش ۶ هزار میلیارد دُلار به نورچشمیها و فروش سهام بیمه البُرز به افراد مجهول یاد کرد.

از آوردن و بُردن وزیران دولت چیزی نصیب مردُم نمی شود. نه رفتن آقای ربیعی موجب کاهش شُمار بیکاران و افزایش دستمُزد کارورزان می شود و نه ماندن آقای کرباسیان مانع رشد تورُم و افزایش ارزش پول ملی می شد. آنها مُهره های یک بازی هستند که تصمیمهای کلان پیرامون چگونگی انجام آن از سوی قُدرت حقیقی و به بیان دیگر هسته مرکزی دستگاه قُدرت گرفته می شود. از این رو برای اصلاح اُمور آنچه که باید برکنار شود، این هسته و نظم و “نظام” آن است.